Aanslepende blessure

Jullie hebben al een hele tijd niets meer van mij gehoord. Daar is jammer genoeg een reden voor. Al sinds oktober houdt een blessure mij aan de kant. Het begon met een onschuldig pijntje aan mijn hiel en een lichte ontsteking van het vlies rond mijn achillespees. Mijn medisch team was positief en we dachten snel weer aan het lopen te zijn. De irritatie bleef echter hangen en ik kreeg ook pijn bij het stappen en aquajoggen. Ik voelde dat het geen zin had om te lopen dus volgden heel wat weken met enkel alternatieve trainingen. Ik haalde de elliptigo van onder het stof en dat was het eerste dat ik kon doen zonder pijn.

Ondertussen bleven we zoeken naar een oorzaak. Mijn voet liep telkens weer vast en ook de ontsteking bleef hangen, ondanks het trainen zonder impact. Mentaal had ik het heel moeilijk. De situatie leek uitzichtloos. Ik ging elke dag trainingen doen waar ik eigenlijk niet echt zin in had, vooral omdat ik geen stap verder geraakte. Ik dreigde nu en dan wel eens de moed te verliezen, maar ik heb zo veel lieve berichtjes gekregen. Ik ben nog nooit zo dankbaar geweest voor alle warme mensen rond mij. Dus ook aan jullie allemaal: dikke merci!

Om de update compleet te maken: tussen Kerst en Nieuwjaar heb ik rust genomen. Ik heb van die tijd gebruik gemaakt om te wennen aan mijn nieuwe zolen en nieuwe moed te verzamelen. Ik heb er heel veel deugd van gehad en ben klaar om weer aan het werk te gaan. Gisteren ging ik 5×3 minuten lopen en voor het eerst had ik het gevoel dat er verbetering in zit! Dan toch een klein lichtpuntje aan het einde van de tunnel 🙂